تبلیغات
C.NA - چرا آی.پد نخواهم خرید
یکشنبه 25 مهر 1389

چرا آی.پد نخواهم خرید

   نوشته شده توسط: CNA G    


Written by Jadi  
Saturday, 30 January 2010 16:16

ipadmain1.jpg

تا قبل از عرضه آی.پد، بحث همه سایت‌ها در مورد شایعات مربوط به آن بود. در لحظات عرضه همه هیجان زده بودند که در لحظه در مورد جدیدترین محصول اپل بنویسند و حالا - دو سه روز بعد از عرضه آن - نقدها شروع شده. ظاهرا آی.پد تا حد زیادی خواسته طرفداران و منتقدان را برآورده نکرده و حجم زیادی از سایت‌ها و بخصوص خیلی از سایت‌های مهم در زمینه تکنولوژی دیجیتال نقدهایشان حاوی نکات منفی زیادی است که در ادامه مطلب خواهید دید. بعد از آن همه تعریف، مقداری هم در نقد iPad بخوانید: ‏ 
‏ 
راستش را بخواهید، من هم مطمئن هستم که یک آی پد نخواهم خرید. چرا؟ اولین نکته حضور DRM بسیار گسترده در این ابزار است. دی.آر.ام. از طرف عرضه کنندگان به عنوان ابزاری دیده می‌شود برای «مدیریت حقوق دیجیتال» اما مصرف کنندگان آن را «مدیریت محدود کننده های دیجیتال» می‌خوانند. یک دستگاه دارای دی.آر.ام. به خودش این اجازه را می‌دهد که برنامه‌ و فعالیت‌های شما را زیر نظر داشته باشد و جلوی «غیر قانونی»هایش را بگیرد. این قانون را هم یک شرکت تجاری می‌نویسد و نه مجلس منتخب مردم. مثلا ممکن است اپل به شما بگوید که بعد از «خرید» فلان کتاب، فقط ده بار حق دارید آن را باز کنید. در بار یازدهم، دستگاه خود به خود جلوی باز شدن کتاب را خواهد گرفت. یا ممکن است یک ویدئو از اینترنت دانلود کنید اما آی.پد. به شما بگوید که این فایل را نخریده‌اید پس حق پخشش را ندارید یا حتی فایلی که گرفته‌اید فقط مخصوص پخش در آمریکای شمالی است و دستگاه شما که در اروپا فروخته شده اجازه پخش آن را ندارد. ‏ 
‏ 
بحث طرفداران حقوق بشر و غیره این است که وقتی کامپیوتر شما تمام نرم‌افزارها و رفتارش را تحت کنترل یک شرکت تجاری - در این مورد اپل - قرار بدهد، بخشی از حقوق اولیه شما به عنوان یک انسان به یک شرکت سودمحور فروخته شده است. این مورد بخصوص در مورد آی.فون و آی.پاد بارها و بارها مشاهده شده و به راحتی می‌توان به مواردی اشاره کرد که اپل با استفاده از این توان، نرم‌افزارهایی که از نظر قانونی و حقوقی هیچ مشکلی نداشته‌اند اما برای سود اپل مضر بوده‌اند را از فروشگاه‌هایش خارج کرده. ‏ 
‏ 
اما نخریدن من فقط جنبه حقوق بشری ندارد. در موارد دیگری هم آی.پد. به هیچ وجه برآورده کننده انتظارات فنی من نیست. برای مثال به این لیست نگاه کنید: ‏ 
‏ 
‏* لبه های واقعا ضخیم اپل همیشه به ظرافت ابزارهایش مشهور بوده اما این تقریبا ۲۰٪ بدنه این دستگاه به قابی اختصاص پیدا کرده که فقط جا گیر است. ‏ 
‏ 
‏* نبودن مالتی تسکینگ . این یکی غیرقابل باور است. واقعا چه کسی می‌تواند در سال ۲۰۱۰ وسیله‌ای بالای ۵۰۰ دلاری بخرد و انتظار نداشته باشد که بتواند همزمان که در اینترنت می‌چرخد، چت هم بکند. حین نوشتن یک متن، آهنگ هم گوش بدهد یا موقع خواندن یک کتاب، دیکشنری را هم باز کند تا معنی یک لغت را نگاه کند. تک وظیفه بودن، چیزی است مربوط به بیشتر از ده پانزده سال قبل و امروزه گوش کردن به آهنگ، توییت کردن، بودن در وب، داشتن یک دیکشنری و باز بودن برنامه چت یکی از انتظارات کاملا اولیه و بدیهی یک کاربر از یک دستگاه دیجیتال است که حتی یک تلفن ساده هم آن را داراست. ‏ 
‏ 
‏* اکوسیستم بسته نرم‌افزارها. آی.پد نرم‌افزارهای فروشگاه خود اپل (AppStore) را اجرا می‌کند. این فروشگاه سابقه جذابی ندارد و بارها و بارها نرم‌افزارهایی مثل نرم‌افزار چت صوتی گوگل را کنار گذاشته تا به سود اپل صدمه‌ای وارد نشود. با خرید یک آی.پد، شما در یک سیستم عامل بسته (آنهم غیرمالتی تسک) و شدیدا وابسته به اپل محبوس می شوید. در این سیستم عامل نمی‌توانید مرورگری به جز مرورگر اپل را استفاده کنید یا منتظر هکرهایی باشید که برنامه‌های جالب را به سخت افزارتان پورت کنند. ‏ 
‏ 
‏* نبودن دوربین. حالا اگر دستگاهی می‌خریم، دنبال این هستیم که هم دوربین در جلویش داشته باشد (برای چت) هم در پشتش (برای عکاسی). این دستگاه هیچ کدام را ندارد. ‏ 
‏ 
‏* نبودن کیبرد. یک کیبرد لغزان کوچک که از زیر باز بشود، ده برابر هر کیبرد تاچ اسکرین ارزش دارد. این نظر کسانی است که چند ساعتی با یک دستگاه دیجیتال کار کرده باشند. تنها حالت کمی راحت برای کار با چنین دستگاهی این است که به پشت روی تحت خوابیده باشید و پاهایتان را کمی جمع کنید و دستگاه را روی زانوهایتان بگذارید. به جز این حالت، تایپ متن روی تاچ اسکرین یک شکنجه است. ‏ 
‏ 
‏* نبودن خروجی HDMI. ویدئوها و عکسهایتان توسط این دستگاه روی تلویزیون قابل پخش نیست. ‏ 
‏ 
‏* نبودن فلش. خیلی از حرفه‌ای‌ها فلش را دوست ندارند ولی این روزها نبودن فلش روی یک دستگاه یعنی از دست دادن حجم عظیمی از سرگرمی‌ها و ارتباطات روی وب. از فیسبوک گرفته تا خیلی از سایت‌ها وب۲، فلش نقش واقعا مهمی دارد. با خریدن یک آی.پد. از این بخش از وب محروم می‌شوید. ‏ 
‏ 
‏* آداپتورها. یک سیاست عجیب. اگر بخواهید دوربین دیجیتال تان را به این دستگاه وصل کنید، نیازمند یک آداپتور خاص هستید. آخر این روزها چه کسی قبول می‌کند دستگاهی که می‌خرد حتی برای استفاده از پورت یو.اس.بی. هم یک آداپتور مستقل بخواهد؟ ‏ 
‏ 
‏* اندازه. یک صفحه ده اینچ یعنی نیاز همیشگی به یک کیف برای حمل و نقل. این دستگاه را نمی‌توانید در جیب بگذارید یا در یک کیف دستی اینطرف و‌ ان طرف ببرید. وضوح تصویر بالا جذاب است اما یک مزیت کتاب خوان‌های دیجیتال، راحتی استفاده از آن‌ها در هر جایی است، که این امر مستلزم همراه داشتن همیشگی آن‌ها است. برای اینطرف و آنطرف بردن این دستگاه جدید،‌باید درست مثل یک لپ تاپ، کیف همراه خودتان بردارید. در عین حال خیلی‌ها دوست داشتند این دستگاه صفحه عریض داشته باشد تا برای دیدن فیلم مناسب باشد، اما اپل به انداز ۴:۳ قدیمی وفادار مانده است. ‏ 
‏ 
مساله این انتقادها تا جایی پیش رفته که سایت‌ها یکبار دیگر جریان مقایسه با سنگ را پیش کشیده‌اند... ‏ 
‏ 

ipod_sang.jpg

و خیلی‌ها هم اعتراض کردند که این دستگاه در واقع تنها یک iPod بزرگ است و حتی معترضان کار را با جایی رساندند که بگویند: ‏ 
‏ 

ipodx4.jpg

در نهایت هم تصویر یکی از طرفداران نرم‌افزار آزاد را در ورودی کنفرانس ببینید که به آزاد نبودن نرم‌افزارهای آی.پد، ناتوانی مردم در نصب برنامه از وب، ناتوانی آی.پد در به اشتراک گذاشتن موسیقی و فیلم و توان اپل برای حذف نرم‌افزارها و فایل‌های روی دستگاه از راه دور اعتراض کرده است:

protest_against_ipad.jpg

‏